Тағдыр мен төрелік

Кім бақытты, кім бақытсыз,
Жан білмейді жалғанда,
Құдай берер төрелігін
Қияметке барғанда.
Билік айтып білгішсініп,
Килігеміз тағдырға,
Күйіндіріп айналаңды,
Күйер отың жандырма.
Өзімізден өзгелерге,
Мінездеме береміз,
Күйе сөзге көзді жұмып,
Лезде, демде сенеміз.
Интернетте итше талап,
Талқылаймыз теледе,
Пенделердің қаңқуына,
Өмір өзен көне ме?
Өз жолыңмен жүре бермей,
Жұмысың не басқада?
Кіре алмайды өзге өмірге,
Сен түгілі, патша да.
Тағдырларға билік айтып,
Тартамыз кеп безбенге,
Өзгелердің жан сезімін,
Не табасың езгенде?!
Жамандығын жан-жағыңның,
Жіпке тізу жөнің бе,
Олай болса, белгілі ғой,
Адамдығың сенің де?!
Жамандығын өзгелердің,
Өзек етпей сөзіңе,
Жақсылығын дүниенің,
Тілесеңші өзіңе!