Аманат – Толқын Қабылша

Азаттық аңсап ақ таңнан,
Ах ұрып жеткен аманат.
Өтінде желдің сақталғам,
Өткенге енді салауат!

Талай да талай от кештік,
Тәу етіп тұрып жалғанға .
Тәңірдің өзін жоқ дестік,
Тағдырым басқа салғанда.

Тақсіретінде зар-мұңның,
Таптаурын болып басылып.
Тастүлектейін сан ұлдың,
Сүйегі қалды шашылып.

Тартса да талай тауқымет,
Тарихтың ұлы көшінде.
Тағдырым менің жаужүрек,
Тұлпар боп шапқан төсіңде.

Тәу етем бүгін Тәңірге,
Тәуелсіздігім- байлығым!
Тәубесін айтқан өңірге,
Төгеді күн мен ай нұрын.

Көк жүзін құшып, қалықтап,
Қыран боп қанша самғадым.
Құдірет құйған қалып па?
Қанағатымнан танбадым .

Бойтұмарымдай туған тіл,
Баянды бақтың өлшемі
Болсыншы дәйім туған ел,
Егемендігің еңселі!