Абай шығармашылығын оқи отырып, туған ой – Еңлік Жұмаш

Жырларыңды оқып, жадыма жаздым тұңғиық,
Тәлімі менен тәрбиесі асқар тым биік.
Қамымен қазақ, ар-ұят, намыс жалауын
Көтердің көкке, халық жайына шын күйіп.

Сусынын іштің құмарың қана ілімнің,
Құранның аят-хадистеріне жүгіндің.
Еңбегін көріп, ниетін әһіл тариқат
Ризығын ойлап еліңе берер ғылымның.

Ойменен ұғып, жайсаң жандардың тірлігін,
Әділет жолын айтқанның өзі бір ұғым.
Талай тағлымнан сыр шерткен ұлы жырларың
Кешіп өткерді Еуропа, Азия құрлығын.

Өзің арқылы құдіретін ұқтық өлеңнің,
Қара сөздердің рухани берер кемелін.
Сүбелі сөздің мағыналы ойын жүрекке
Сақтадық майдай, қарамай шексіз көлемін.

Хакім аталды ұлы жолдағы жанарың,
Ұштадың сенен үлгі алғандардың қаламын.
Абай әлемі, "Абайдың жолы" жаңғырды
Қазақ көгінің жұлдызы болып жанатын.

Қараймын мүсін келбетіңе сенің бүгінгі,
Есіме алдым жаңғырар рухты жырыңды.
Ақ батаңды алдына тос балаңның
Ақтарғалы отқан тарих көшінен сыр үнді.
Көзіңнен көрем тас-мұнар жанар болғанмен
Сөйлейсің іштей жастарға беріп жолыңды.