Көктем емес пе еді?!

Көктем емес пе еді?!
Қазбауыр бұлттар жеткенде шығыстан кезбе,
Сезімнің құйып шарабын хрусталь сөзге,
Егіз бір жандай екеуіміз ұғысқан кезде.
Өткен елес пе еді!
Шекер екен нәрі —
Қиялға қанат сананың қақтырғаны да,
Беймезгіл басқа бейопа бақ тұрғаны да.
Күрсінем келіп, түпсізге лақтырғаның ба?
Бекер екен бәрі.
Іздерді жалған,
Қанменен шайып жүректен өшіріп мүлде,
Күйінсем-дағы қараймын кешіріп Күнге,
Гүлдерді өртеп кеткендей көшіріп күлге,—
Күз келді, қарғам!