Түндегі ойлар – Маралтай Райымбекұлы

Түндегі ойлар тәтті болар бәрінен,
Жарық кезде жазған жырдың мәнінен.
Жүрегімде бүлкілдейсің бүр жарып,
Қанға түскен қызғалдақтың дәні ме ең?
Түндегі ойлар ащы кейде удан да,
Қаша қоймас көңіліңнен қуғанға.
Шарап ішіп отырамын ондайда,
Сен келмеген жабырқаулы думанда.
Түндегі ойлар шыңырау һәм шың, биік,
Тіршілік бар түпсізінде тұңғиық.
Аяқ асты болмасын деп арманың,
Ай жымияр сүйеп қойып түнге иық.
Түндегі ойда жалгыз түйін болады,
Түйін баққа не сорға әкеп соғады.
Сорға соқса, гүліміз де солады,
Бақты бірақ көрген кісі жоқ әлі.