Өлең, жыр, ақындар

Жұлдызды шақ

  • 12.07.2020
  • 0
  • 0
  • 1490
Ескi түркi тiлiнде қатын сөзi анаға, әйел затына құрмет белгiсi ретiнде қолданылған.

Мынау қай түн?
Жыр жазар түн ақындар.
Толған, ақын,
Өрт сезiм бар, ақыл бар.
Ақ қағазға көзiңдi сүз
Тiрлiктен
Төсегiне қисайғанда қатындар.

Қатыныңның келбетiне қарада,
Басыңды iй ұйқыдағы анаға,
басыңды iй жатыр жайлар балаға.
Мынандай түн
Бүгiнiң мен ертеңiң
Ұйқы-тұйқы ұйқаспаса бола ма?

Жетпiсiнде жар құшып бел шайқаған,
Шал қуатын несебiнен байқаған,
Қатын болған,
Ал сен оның қасында
Ақынсың деп бiрақ кесiп айта алам.

Солай, ақын,
Сенiң сәби өлеңiң
Дүниенi өзгертердей көремiн.
Өзiм соған сәбидейiн сенемiн.
Мен де өйткенi
Түнгi аспандай көнемiн.

Түн бiр уақ боп қалды ма,
несi бар.
Сәт болады құрсау көңiл ашылар.
Түн қойнында Ай көшедi аспанға,
Сен қатынның қойынына көшiп ал.

Қанша сайра, жетер емес ақылым,
Ер парызы — босамасын тақымың.
Жұлдызды жыр жазылмаса,
Мына түн
Жұлдызды ұлды жазсын саған, ақыным.

Түн аспанды көмкергенде гүлменен,
Бақ қалмайды адам жаны кiрмеген.
Шабыттанса қатын, ақын жазатын,
Бiлген жанға
Жұлдызды ұл — бұл да өлең!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Мен Пушкин емеспiн, бұл анық

  • 0
  • 0

Мен Пушкин емеспiн, бұл анық,
Болмасам болмайын, уайым ба.
Жер басып жүргенге жұбанып,
Жыр жазам ғашықтық жайында.

Толық

Шәмбi туралы баллада

  • 0
  • 0

Бұрында да тұрмаған-ды жұтынып,
Тiршiлiгi қазiр тiптен жұпыны
Қарсы алды ауыл ақын ұлын будақтап,
Мың үйiнiң мұржасының түтiнi.

Толық

Екiұшты тағдыр

  • 0
  • 0

Тiршiлiкке бейiмi жоқ ұлыңа,
Қазiр сенде болып жүр-ау аз өкпе.
Кiтап алып қаламақы пұлына
Екi-үш жырым басылғалы газетке.

Толық

Қарап көріңіз