Даланы сүйіп қайтса таң самалы

Даланы сүйіп қайтса таң самалы,
қарағай қаладағы ән салады…
Жаныңнан пыр-пыр ұшса аққу-өлең,
Жүректің сезілмейді-ау шаршағаны…

Ақпанның артта қалып дауылдары,
Ақкөңіл бұлттың бәрі ауылдағы-
аңқылдап жауып кетсе Ақтөбеге!.
Жүректің ұмытылар ауырғаны…

Бұл көктем…көктем емес, тылсым ба еді?
Бұл өмір өмір емес, қыршын ба еді…
Күркіреп бір найзағай ойнап кетсе –
Жүректің білінбес ед күрсінгені!..

Күндердің қызылы не, күреңі не…
Бір дүмпу беріңдерші Жүрегіме!..