Өлең!

Өлең!
сен-періште шығарсың,
қайырылып келіп тұратын…
өлмеуі үшін ішімде,
өкініші көп бір ақын…

Көрмеген ешкім өң-түсін,
білмейтін ешкім қабірін…
Бармысың, әлде, жоқпысың,
сенбісің, сол Бір Тәңірім?!..

артық та десін, кем десін,
мінезім, осы-тұрысым…
тіріде өзім – пендесің…
өлгеннен кейін – Ұлысың…

---