Барар едім, өмірді өртеп көргісіз – Анар Шамшадинова

Барар едім, өмірді өртеп көргісіз,
Хат жазар ем, мекен - жайың белгісіз.
Ән салар ем, тәңір дауыс бермеген,
Жыр оқимын, тұла бойды кернеген.

Жайланар ем, жаным десең жан еркем,
Аймалар ем, күнмен бірге таңертең.
Терезеде қырау болам қысқы кеш,
Ерітетін екі демнің ұшқыны.

Барар едім итке тастап тірлікті,
Мұңымды орап сәнін бұзған шырқымның.
Табар ма едім шарлап шықсам құрлықты?
Тым болмаса бір сынығын күлкіңнің.

Елесіңді құшып тұрып қалғанмын,
Нұр бейнеңе есімді алған тоймаумен.
Ұмытам деп тырысқанмен, алғанмын
Көз шырымын сені ғана ойлаумен.