Өлең, жыр, ақындар

Әке - өлең

  • 26.08.2020
  • 0
  • 0
  • 1591
Әке, сенің маңдайыңдағы әжімдер
Шығыс пен Батыстың,
Ақыл мен намыстың тоғысқан торабы;
Балалыққа апарар
Ең қысқа саты олар - жылдармен жоғары.
Әке, ренішің жоқ па еді..?
Қызыңның кеткені көрпе емес, жыр құрап.
Өмірдің анты игі-
Жейдеңнен аңқиды жердегі бір Жұмақ.
Қаламын байқамай,
Таулар да қайталай алмайды биіктеу еңсесін.
Қабағың,қасыңнан
Өзімді шашылған құраймын мен сосын.
Әке, армандар орасан,
Өмірге қарасам шығып ап дүниенің шетінен.
ойлайсың өлем деп,
тұрасың өлең боп кітаптың алғашқы бетінде.


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қауышу

  • 0
  • 0

...Ғасыр екен шамдар сөнген, сөз өліп
«Жылдамырақ сен алдыма өт енді».
Маңдайыма тапаншасын кезеніп
Уақыт тұр...

Толық

Алагеуімдегі ауыл

  • 0
  • 0

Аспан тағы алақанға гүл берді
Бура бұлттан бұлдыр-бұлдыр мұң көрдім.
Найзағайлар жарқ еткенде, нәтінен
Нәзік жырға қолқа салып үлгердім.

Толық

Менің далам

  • 0
  • 0

Жанардан жас болып ауытқыр боз ғалам,
Бар менің ешкімге тиіссіз өз далам.
Аспанға аңсары ауғандар таңсәрі
Қолыңды соз маған!

Толық