Өлең, жыр, ақындар

Көлдерім, көк жайлауларым

  • 29.08.2020
  • 0
  • 0
  • 1060
Көлдерім, көк жайлауларым,
Сағынып сендерді ойладым.
Ырғайлы белдерді ойладым,
Ырғалған көлдерді ойладым.
Ыңыршағы айналып жатқан
Ыраңды жерлерді ойладым.
Құйысқанын көтеріп соққан
Ылаңды желдерді ойладым.
Шық сіңген қара оттарыңнан
Қара мал күйіс қайырған,
Мүк сіңген қабақтарыңнан
Мүңкіп бір иіс жайылған
Құйқалы қырларды ойладым.
Қоғажай нуларға қонған,
Мамажай мамыр құстарым,
Сәскелік шулардан аман
Сәтінде қолымда ұстадым,
Момын құс сендерді ойладым.
Кірпігім айқасып кетті
Көбірек ойланып тұрып,
Сағыныш шаршатқаның ба?..
Анау жыл қой бағып жүріп,
Осылай тұратын едім
Астана аңсатқанында...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Боз бие немесе тың жыртқан жыл

  • 0
  • 0

Нағашы ауылымның арасы бізден бір-ақ қыр,
Қозы-лағымыз қосылған шүйгін қырат бұл.
Тың жыртқан жылы төбенің түбіт көдесін
Тарап әкетті тарақ табанды трактор.

Толық

Құмдағы аршалар

  • 0
  • 0

Сықыр да сықыр сары аяз,
Сына алмай сыздап тұр аспан.
Қақтаған аптап ала жаз
Қақаған қысқа ұласқан.

Толық

Арқалды

  • 0
  • 0

Арқалды – ар жағы құм, бер жағы қыр,
Жолаушы құм жағында болған ығыр.
Жотаға шыққан бетте айқай салып:
«Арқаның басы ғой деп алдағы бұл».

Толық