Өмір
- 0
- 0
Өмір, өмір, өмір деген – бір ғажайып бәйтерек,
Бәйтерекке түн де керек, күн де керек, ай керек.
Сол теректі паналаған балапансың сары ауыз,
Сол тер...
Бұл бетте «Қошалақ» атты Жұмекен Нәжімеденов жазған өлеңнің мәтіні толық жарияланған.
Бұталар арасымен аңдып, аңдап
жүр, міне, ақ самайлы таң қылаңдап.
Көргенім ақ әженің шашы болды
оңаша тротуармен қаңғығанда.
Бетіңе талай шимай жатып ап жүр,
Кей сөздің қызыл көзі шатынап жүр.
Шынымды жазайын деп арлылар жүр,
ақылды сөз жазам деп ақымақ жүр.
Шуақ жүр жапыраққа тайғанақтап,
тайғандарды аласың қайдан ақтап.
Ал, қуаныш біраздан біле алмай жүр
қонарын қайсы бетке, қай қабаққа.
Ұйқым қайда, япыр-ау, ұйқым қайда,
ой сиқы жоқ ойдың да: қиқым, майда.
Кімге обал, мен кімге сый істедім,—
түсінбедім, темекімді иіскедім.
Кетіп жатты сары дала, кетіп жатты,
сұлы дәнін саршұнақ шекіп жатты.
Мына маңай не дейді-ай: қурай даусы
маңырағаны секілді жетім лақтың.
Кенже
Жазушының өлеңдері қатты ұнайды, менің сүйіп оқитын жазушыларымның бірі
Руся
Жұмекен Нәжімеденовтің «Қошалақ» өлеңі туған жерге деген өте нәзік махаббат пен сағыныш сезімін жеткізеді. Ақын құм‑шағылдан өсіп шыққан туған топыраққа қарап, жүрегіндегі сезімді поэтикалық тілмен көркем баяндайды, бұл оқырманға табиғат пен туған жердің құндылығын сезіндіреді.