Тау баурайында
- 1
- 2
Жасыл-жасыл жағалай жал,
Жағалай жал, саған айтам!
Жылан қабық шұбар шыңдар,
Сендер де тас шығарсыңдар?
Бұл бетте «Қошалақ» атты Жұмекен Нәжімеденов жазған өлеңнің мәтіні толық жарияланған.
Жасыл-жасыл жағалай жал,
Жағалай жал, саған айтам!
Жылан қабық шұбар шыңдар,
Сендер де тас шығарсыңдар?
Көкірегімнің үміті мен тілегі
Күй боп түлеп, күн боп шығып күледі.
Күн астында көк төбелер түледі —
Менің елім, менің елім — гүл елі!
Жан-жарым, түбінде сол көк теректің
Өзіңді сүйдім алғаш, өкпелеттім.
Сәл жүдеп үміт қайта бір тірілген
Кезінде жас үзілді кірпігіңнен.
Кенже
Жазушының өлеңдері қатты ұнайды, менің сүйіп оқитын жазушыларымның бірі
Руся
Жұмекен Нәжімеденовтің «Қошалақ» өлеңі туған жерге деген өте нәзік махаббат пен сағыныш сезімін жеткізеді. Ақын құм‑шағылдан өсіп шыққан туған топыраққа қарап, жүрегіндегі сезімді поэтикалық тілмен көркем баяндайды, бұл оқырманға табиғат пен туған жердің құндылығын сезіндіреді.