Өлең, жыр, ақындар

Жарығым-ай!

Жарығым-ай!
Тұман торлап жүзіңді қалды ма-ай!
Деуші еді ғой: «Жалғыздың жары Құдай»,
Неге таси береді қаным ұдай?!

Жалт етеді бір үміт, тайып беріп,
Жалынамын жанымды жайып көріп.
Қаным сыймай барады арнасына,
Қосылғандай Ілеге Жайық келіп.

Селдеткенде, екі өзен тасығанда,
Тал қармаймын, жағаға асылам да.
Шыңыраудан шыға алмай шыдам кетіп, .
Тағдырыма шынымен бас ұрам ба?!

Қорқып тұрам орнымнан, қорқып жатып,
Толқын кетіп барады, толқынды атып.
Бәрі келіп, тоғысып,
Жүрегімнің
Жағалауын тебеді солқылдатып.

Соққанда кеп миымнын жарқабағын,
Бір минуттық тынымға зар боламын.
Менін жарық дүнием, шуағыңды
Ала кетсем деймін де, қарманамын...



Пікірлер (4)

Ажар

Күшті өлең

аружан

маган ұнады менін агамнын әкесі сол мұқағали мақатаев

Жаңыл

Өте керемет өлең

Алмас

Супер

Пікір қалдырыңыз

Чили - шуағым менің

  • 1
  • 3

Барлық ақын - баласы бір ананың.
Ақын келсе өмірге, қуанамын,
Ақын өтсе өмірден - жылағаным.
Барлық ақын - баласы бір ананың.

Толық

Алтын адам

  • 1
  • 12

Алтын адам,
Алтын адам...
Адам жоқ!
Алтын қалған жарқыраған.

Толық

Ертең біз жол жүреміз

  • 1
  • 3

Жасың бар, жігіт-желең, шалдарың бар.
Ертең біз жол жүреміз, қамданыңдар.
Жол ұзақ, биік асу, сапар алыс,
Жаз өтер, күз де кетер, тақалар қыс.

Толық