Ақ қармын мен деген…
- 0
- 0
Танысалық, мен аппақ қар боламын.
Ақ пен қара өмірдің қос жолағын
Аппақ түске боямақшы боламын.
Ішімдегі сыймаған соң зор ағын
Бұл бетте «Осылай да адам сағынады екен» атты Танакөз Толқынқызы жазған өлеңнің мәтіні толық жарияланған.
Танысалық, мен аппақ қар боламын.
Ақ пен қара өмірдің қос жолағын
Аппақ түске боямақшы боламын.
Ішімдегі сыймаған соң зор ағын
Өзімді іздеп, өзіңізге жолықтым,
Күнә емес, Күн әлем боп ашылды.
Өлеңімнен тауып алып қорықсын,
Шумағымда шулап өлген ғасырды.
Мен – өртпін. Күресе алмайсың.
Өртеуден жіп есе алмайсың.
Мендегі тегеурін - алапат,
Сен оған ілесе алмайсың.
Мен азаптың аузындағы шылыммын!
Сораптайды құшырланып ол мені.
Мен – шығынмын!
Шырын мұңға сатылғам,
Үнсіз отырмашы!
Сұп-суық болып тұр күн неге? Деші
Үнсіз отырмашы, бірдеңе деші...
Қалай сүйетініңді айт!
Тоқтамыс
Жазарың таусылмасын, Танакөз Толқынқызы
Алма
Жүректің құлай сүюін соншалықты әдемі жеткізген екен
Мадина
Танакөз Толқынқызының «Осылай да адам сағынады екен» өлеңін оқып, сағыныш деген сезімнің тереңіне бойладым. Өлеңнің атының өзінен-ақ үлкен бір мұң мен әсер есіп тұр. Сағыныш – адам баласына тән ең күшті сезімдердің бірі.