Қайран жастық өткенім – Абдулмахмуд Пошатаев

Қыстың соңғы күні бүгін,
Бір өмір.
Алла қанша өмір берсе, сүремін.
Жүрегім де ауырады кей кезде,
Қоя берші, табармын-ау бір емін.
Бала едім,
Ниетім ақ шықтан да.
Біреу сынап,
Біреу бәлкім ұққан ба?!
Жүгіруші ем түбіменен қазам деп,
Байшешек гүл, қауыз жарып шыққанда.
Анам көріп, жымиып бір тұратын.
Жан дүниемді, айтқызбай- ақ ұғатын.
Үйдің қасы толып тұрған бәйшешек,
«Балам- ау» – деп, оны неге жұласың?
Сағындырды гүлге толған бөктерің.
Еске түсті қайран жастық өткенім.
Сол бір қырда бала болып жүгірген,
Қайта оралып келсе екен көктемім.