Еңбегі – Абдулмахмуд Пошатаев

Еңбегі,
Жүрсе егер өрде біреу.
Біреу қыран болып жүр, жерде біреу.
Жұмақтың төрінде жүр бір пенделер,
Ақырып, күнәһар боп көрде біреу.
Бұл жалған,
Танымайды кім иесін?!
Несіне ренжисің, күйінесің.
Һақ Алла өзі шешер не боларын,
Берген сол,
Алған да сол дүниесін!
Бағасын түсінбейді,
Барында Алла!
Алсаң ал,
О жаратқан барымды алма.
Барым сол бала-шағам, ағайыным,
Өр кеуде намысым мен арымды алма.
Алмашы шабыт қонған өлеңімді.
Ақысын білем қалай төлерімді.
Тағдыр деген – жұмбақ қой, өзіңе аян,
Білмейсің, қашан, қалай өлеріңді.