Өлең, жыр, ақындар

Өзін-өзі өртеген бауырға

  • 11.10.2020
  • 0
  • 0
  • 1037
Білгің келсе менен де сұра жайды,
Құдайым сені мұнша сынамайды.
Қарапайым,
Алладан үмітті жан,
Бір басына мол мансап сұрамайды.
Кімдер ол,
Өртке оранып жайды ұқ деген?
Ол әңгүдік,
Уақытша, байлық деген.
Қара нанмен қара су ішсең дағы,
Өмір сүрген жақсы ғой айлықпенен.
Өзіңді өртеп,
Өзіңдіңді өртке орадың,
Сынып қалдың,
Әлсізсің, тоқтамадың.
Әділдікті іздесең мені тыңда,
Тағы өзіңді өртеме, тоқта жаным.
Қарасам, білігің көп, білерің де,
Күшің болса айқасқын білегіңде,
Өз-өзіңді өртемей алыса бер,
Құдайың болса егер, жүрегіңде.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Оралып келші анашым

  • 0
  • 0

Қара күз келіп, жапырақтары тоналған.
Кәрі қыс кетіп, ақ мамық ұлпа оранған.
Көктеммен бірге бүр жарып апа оралшы,
Кенжеңе бүгін сол арман.

Толық

Мейірхан құдаға

  • 0
  • 0

Тұлпарын неге қазақ тағалайды?!
Жақсы іні, ағаларын ағалайды.
Тұрлауы тарам-тарам бұл дүние,
Жақсыны жақсы ғана бағалайды.

Толық

Артық айтпа ақыным

  • 0
  • 0

– Айлакер деп ойлаушы едім түлкіні.
Құлдық сана адастырған түркіні.
Династиялар елді солай билесін-
Деген сөзі бір ақынның күлкілі.

Толық

Қарап көріңіз