Махамбет боп қалам десең...

Мұхаммедтің сөзіменен бастайын.
Ақыл сөзден,
Әділ сөзден қашпайын!
Патшасына өлім сұрап жүр жандар,
Оразада, ауыздары лас, дәйім.
Мұншама көп неге жұртта сұрақтар?
Тың тыңдаған көп қой сыртта құлақтар.
Саясатты түсінбейсің, жырлайсың,
Өз жырыңа көрші досым, құлақ сап.
Махамбет боп қалам десең елдегі.
Ол Махамбет артық сөзге ермеді.
Сенің жырың ит боп үрген жандардың,
Санасыздың,
Сауатсыздың ермегі.
Ақын болсаң турасын айт, оқталып.
Не ғайбат ол, қарғанасың боқтанып?
Надан сөзің жүрегімді ауыртты,
Ел ішіне шоқ салып.