Ақбөпеге! – Абдулмахмуд Пошатаев

Мен үшін бұл өмірде орның бөлек.
Інім деп сағынғаның маған көмек.
Ұлың мен екеуіңді әрқашанда,
Бір Алла жүре берсін, желеп-жебеп.
* * *
Сен әпшем-ау ерексің, дара тұлғаң!
Сен әпшем-ау ерексің, дара тұлғаң!
Ағайынға қамқор боп жаратылған.
Ауылдың таза ауасы дем бергендей,
Жел ескендей сұңқардың қанатынан.
Жүріпсіз, туған жерде өлеңдетіп.
Құлақты телефонға елеңдетіп.
Ақындық Сізге барып жеткені ме?
Жұмыстан қажып жүрген, менен кетіп.
Ақбөпе:
Сен ақынсың, мен емес, сөз шебері.
Туа бітер адамға сөз өнері.
Асыл оймен құнды сөз тоқып айтар,
Ұғындырған құрметпен білгендерін.
Менікі өлең емес, айта салу,
Жақсылық жақтарыңды ойға алу.
Істеген қамқорлығың еске түссе,
Бойға қуат болады, жанға дәру.