Сәлем хат!

(Аттай шап, адаспай тап!)
Сәлем хат! Сәлем гүлім!
Шыңдағы ақ еңлігім!
Есен-сау келемісің,
Құлпыртып әлемді бұл?
Асылым – маржандайын,
Жақсы ма хал-жағдайың?
Хат жазбай кеттің неге?
Жүргенім – енжар, дәйім.
Жанымды саған ұшпақ,
Сағыныш барады ыстап.
Жыр болып жұбанышым,
Отырам қалам ұстап.
Бір сұм ой көзі аларып,
Желкелеп, мазаны алып,
...жә, менде – бәз-баяғы,
Өзіңде не жаңалық?
Көктем кеп қалған шығар,
Тамшы алғаш тамған шығар,
Көк жайлап қара жерді,
Өң ығып талдан шұбар?
Құшатын төс таңдамай,
Айтпақшы, достар қалай?
Күндер-ай, десеңші әйбат,
Бастарды қосқан талай.
Ия, күндер оралмас ол,
Келмеске жол алған соң.
Екеуміз қолтықтасқан,
Түндер де жоғалған сол.
...Не дейін тағы да ұшқып,
Сәлем де бәріне ыстық.
Хат жазып тұрғай, мендік,
Ескеріп, сағынышты ұқ!
Сәлеммен Айманбетов.