Өлең, жыр, ақындар

Түсіну

  • 05.11.2020
  • 0
  • 0
  • 921
Күйдіретін отты жебе кірпігі,
Кешпес күнә сендей қызды сүймесем.
Сені көрсем, халге түсіп күлкілі,
Соншалықты аянышты күй кешем.
Қимай үнсіз өртенеді өзегім,
Әніңді ойлап, өлер болдым үздіккен.
Мен кешегі серілердің көзі едім,
Атағына қырылатын қыз біткен.
Сүйіп тұрып, бақыт тілеу жолыңа,
Айықтырмас ғашық жанды бар мұңнан.
Азған ғасыр бұйырды ғой сорыма,
Әйтпегенде кім шығады алдымнан?
Әйел сүю бақытты етпес ақынды,
Ең орынды еш бірінде құшпаған.
Батырлар ғой мұнда нағыз қатынды,
Қатын қылып қадірімен ұстаған.
Жалғыз мұңды аңсатумен жүдеткен,
Болмайды екен қасіреттің қайыры.
Жырға ғашық,
Нұрға ғашық жүрекпен,
Сені сүйіп нем бар еді, тәйірі!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жырлағанға жетпей қалар бір өмір

  • 0
  • 0

Жырлағанға жетпей қалар бір өмір,
Аңыз жайлап алған жұртты қонысын.
Перілерге мекен болған бұл өңір,
Біздің елде бақсылар көп сол үшін.

Толық

Көзіңдегі бокал толы үзім шарап көзді арбап

  • 0
  • 0

Көзіңдегі бокал толы үзім шарап көзді арбап,
Тілімдегі тіл жетпейтін ең бір шәрбәт сөзді арнап,
Бар қиялы мекендеген мамырдағы гүл үстін,
Шырын сүйген мен де жомарт шайырымын Шығыстың.

Толық

Сүйрегенім жүрегі жоқ дене құр

  • 0
  • 0

Сүйрегенім жүрегі жоқ дене құр,
Тамырымда күлкі ағады сыңғырлап.
Көре алмайтын күйге салған мені өмір,
Кірпігіме еккен жалғыз гүлді ұрлап.

Толық

Қарап көріңіз