Өлең, жыр, ақындар

Мазалап мені

  • 15.11.2020
  • 0
  • 0
  • 984
Жанымда сыздап жарақат табы,
«Қош!» дедің маған,
Кеттің де жырақ.
Тілейсің білем ішіңнен тағы,
«Бақытты бол!» деп айтпайсың бірақ.
Өзіңді қатал ұстағаныңменен,
Көзіңнен тамшы барады құлап.
Күндерді ойлап баянсыз болған,
Күрсініп қана қоямын мен де.
Ғайып боп кетсе аялсыз арман,
Теңіздей толқып тулайды кеуде.
Құлазып қалды жан дүнием менің
Жолаушы болып қу медиенде.
Тағдырға қандай боларсың сен кез,
Несібең жатыр қаншама жерде?!
Жаныңды сенің жұбатар бір сөз,
Таба алмай-ақ болдым мен əуре.
Жалғыздығымды сезіндім сонда,
Көз жасым менің айналды селге...
Қыз едің балғын, көктемнің желі
Аймалап өтсе, кекілің ойнап.
Басылмай қалған жанымның шөлі,
Отырам сені оңаша ойлап.
Мазалап мені елесің тағы,
Жүрегім, құрғыр, сыздайды бейуақ.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қоштасу

  • 0
  • 0

Маңдайыңа қолым бастым, сұп-суық…
Мола жақтың жолын бастым, сұп-суық…
Мен өзіңді іздеп қайта тапқанша,
Сағыныштан арылмаспын сұп-суық.

Толық

Бота

  • 0
  • 0

Дуға толы бақ іші:
Өтеді жұрт көздерімен танысып,
Әзілдесіп, қағысып,
Шығандайды аспанға бір ән ұшып...

Толық

Тырналар

  • 0
  • 0

Жеткенін күздің естіртіп,
Тырналар кетті тыраулап,
Кеудемде жатқан ескі үміт
Түсетін еді бір аунап.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар