Өрік гүлдегенде – Мағиза Құнапияқызы

Әннен гөрі сезімнің жыры қымбат,
Сақтап қалған жүректің сыры қымбат.
Бізде өрік гүлдеді, биыл тағы,
Дәнінен де, өріктің гүлі қымбат.

Қанатымыз – темір ғой, біздің ауыр.
Ұшқанменен жеткізбес соққан дауыл.
Өрік көрсем гүлдеген, түседі еске.
Гүлден шашу шашатын, сіздің ауыл.

Қалып қойған балалық, өрікті сай.
Көктем келген кездегі, көріктісі-ай.
Сол ауылдың, келетін көктем сайын,
Аман ба екен, уәдеге берік құсы-ай!

Тым көңілді тәңертең, кеште мұңлы,
Алады екен білмеймін, еске кімді.
Тербеледі бақшамда деп тұрғандай:
«Өрік теріп, ұмытпа, өскен ұлды».

Кете жаздап үзіліп мен де кеше,
Майысқанмын сол гүлдей, әлденеше.
Бәлкім біздер мәңгіге гүлдер ме едік,
Мені өсек, оны жел тербемесе…