Өлең, жыр, ақындар

Қарағайлы

  • 16.11.2020
  • 0
  • 0
  • 670
Қарағайлы,
Кеннен қалған мына тау,
Менен қалған мына тау.
Сыздауықтың орнындай,
Үңірейіп жатырсың,
Әй, жебір құрт, жебір құрт,
Іріңіңді сордың ба-ай?
Сорып-сорып сүлікше,
Білеудей боп толдың ба-ай?
Бауырымен жорғалап,
Баукеспе ұры, шолжың бай,
Емшектауды сорды да,
Сүтін де бітірді,
Құтын да бітірді,
Сүтке тойған бұзаудай,
Құйрығын көкке шаншып ап,
Әй, ойқастап құтырды,
Зауалды күнің келер деп,
Көкте Тәңірі көрер деп,
Қарағайлының басына,
Қара қайғының басына,
Айменен қойдым үтірді.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Уа, Қарқаралым

  • 0
  • 0

Уа, Қарқаралым,
Айнала тау қоршаған,
Бұл биіктік маған да сор,
Сор саған!

Толық

Мереке

  • 0
  • 0

Мереке*, мынау,
Сен туған жер ғой Балқантау,
Балқантау деген бағзыдан қалған тарпаң тау!
Қазыбек бабам Сыр бойын тастап келгенде,

Толық

Менің Қарқаралым!

  • 0
  • 0

Кеудемді тіліп тұңғышта жұтқан оттегім,
Шыр ете қалып, шынарың болып көктедім.
Аршаңның иісі аластап сәби тәнімді,
Шілдесуымды жаңбырмен құйған көктемім.

Толық

Қарап көріңіз