Күнә мен ғибадат – Омарғазы Айтанұлы

Қайтыс болған көршіміз былтыр
Жасы жол ортадан өткенде.
Марқұм болды қатыны да биыл
Жыл уағы жеткенде.
– Еркек кісі,
Кіндіктен қазыңдар көрін! – деген сонда;
– Әйел адам, емшектен қазылсын! –
Деді енді биыл тағы сол молда.
Ойланып қалды көр қазушы:
Аз жер ме емшек пен кіндіктің арасы?!
Қалай болғаны сонда
Екі жынысты – екі көрдің бағасы?
Сұрай алмады бірақ,
Неліктен – әйелдің көрін
Неге сонша тереңдетеді?
Жоқ, әлде таяз болса,
Дей ме екен шығып кетеді.
Бар ғой тегі, әйтеу, бір кілтипаны
Жер бетінде әйел затының.
Тең болмағаны ма сонда
Екі жыныстың күнәсі мен ғибадатының?
Сақтасын тәңірім жаманатынан,
Ақылы жетпейді адамның кей іске.
Терең қазса қазсын қабірін
Тезірек барар, бәлкім, бейіске.
Сүйкімді еді өзі де марқұм
– Сондай-ақ болар,– дейтін ел, –
Сұлу қатын!
Барса барар бейіске,
Жер дейді ғой оны да
Хор қыздары – сұлулар тұратын.