Өлең, жыр, ақындар

Өлең

  • 29.11.2020
  • 0
  • 0
  • 600
Ақ сөйлешi, бауырым –
Алдымдағы ақ қағаз.
Ақындықтың ауылын
Таппаған – көп, тапқан – аз.
Адасқан қаз тәрiздi
Мен де адасып жүрмiн бе?
Өлеңдегi парызды
Өтеу қиын бір күнде.
Бір ақиқат бары анық –
Үзбей iздеп мұратын,
Жаны жырдан жаралып,
Келе жатыр бiр ақын.
Алдымда тұр көп сыным,
Өткен күнiм келеңсiз.
Өкiнген жан өксiгін
Айта алмайды өлеңсiз.
Қуансам да хақым бар,
Сөйлемеймiн мен онсыз.
Арманын да ақындар
Айта алмайды өлеңсiз.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Шежiре шал

  • 0
  • 0

Жолын кессең, тiксiнiп танданады,
Танымаса, көзiнiң алдағаны.
Сәлем берсең, қуанып, «Нұр жаусын» деп,
Сәлемдеспей өткенге шамданады.

Толық

Егерде...

  • 0
  • 0

Қыз – Көкше, құмартады аспан күліп,
Берер ме ең биiгiңе басқанға үмiт.
Егерде Сәкенiңдей ақын болсам,
Мен-дағы жазар едiм дастан қылып.

Толық

Суға емес...

  • 0
  • 0

Суға емес, мен жарыққа шөлдеймiн,
Ой – электр, күнi-түнi сөнбеймiн.
Уақыттың станогымен өзiмдi
Қайта-қайта өңдеймiн.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар