Өлең, жыр, ақындар

Жүгірейін

  • 29.11.2020
  • 0
  • 0
  • 725
Мен өзiм де бiр кезде сенген едiм,
Ендi бүгiн жол таппай сенделемiн.
Айтарымды дұрыстап айта алмасам,
Көрiнуiм қиын-ау елге менiң.
Жете алмадым бір жолмен төтелеп те,
Кете алмадым сүрлеу сап, жекелеп те.
Өтiп жатыр тұсымнан тұлпар мiнген,
Өтiп жатыр бiрi есек жетелеп те.
Сақал шықты, жүргенде мұртқа налып,
Жүремiн бе осылай жұртта қалып.
Сарыарқаның самалын жұтайын да,
Жүгiрейiн суынан ұрттап алып...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Гүл қоймасаң...

  • 0
  • 0

Гүл қоймасаң, қайтемiз бiз вазаны?
Бос тұрған соң хрусталь де тозады.
Жақсылыққа толмаса,
Жүректер де сазады.

Толық

Арқаның ақ бораны

  • 0
  • 0

Айналама кеткендей асып әнiм,
Сол бiр сәтте кеудемде тасып ағын,
Жапалақтап ақ ұлпа түскен сайын
Ақ боранды көргенше асығамын.

Толық

Күй

  • 0
  • 0

Айтыңдаршы мына күйiң не деп тұр?
Қос шектегi мынау әлем – дүние ғой бөлек бір.
Құмырсқадай жаудың жолын осынау
Қол басындай қарағайдың құдiретi бөгеп тұр.

Толық

Қарап көріңіз