Өлең, жыр, ақындар

Жүгірейін

  • 29.11.2020
  • 0
  • 0
  • 717
Мен өзiм де бiр кезде сенген едiм,
Ендi бүгiн жол таппай сенделемiн.
Айтарымды дұрыстап айта алмасам,
Көрiнуiм қиын-ау елге менiң.
Жете алмадым бір жолмен төтелеп те,
Кете алмадым сүрлеу сап, жекелеп те.
Өтiп жатыр тұсымнан тұлпар мiнген,
Өтiп жатыр бiрi есек жетелеп те.
Сақал шықты, жүргенде мұртқа налып,
Жүремiн бе осылай жұртта қалып.
Сарыарқаның самалын жұтайын да,
Жүгiрейiн суынан ұрттап алып...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өлең

  • 0
  • 0

Ақ сөйлешi, бауырым –
Алдымдағы ақ қағаз.
Ақындықтың ауылын
Таппаған – көп, тапқан – аз.

Толық

Аташалдың ақырғы батасы

  • 0
  • 0

Болмаса да көрерім,
Көкірегім ояу ғой.
Көп болса да керегім,
Ажал, шіркін, таяу ғой.

Толық

Өң мен түс

  • 0
  • 0

Түсімде жерге қонбай ұшып жүрсем,
Өңімде көше кезіп жаяулаймын.
Түсімде бір сұлуды құшып жүрсем,
Өңімде Мәжнүнге таяу қайғым.

Толық

Қарап көріңіз