Өлең, жыр, ақындар

Көктемгі жел

  • 02.01.2021
  • 0
  • 0
  • 966
...Сыңғырлап бір күлдіңіз,
Еріп кетті көңілдегі сүңгі мұз.
Айтыңызшы, бұған дейін көрінбей,
Қай көшемен, қалай тыныш жүрдіңіз?
Қазір көктем қырда қызу құтты шақ,
Сыз басар тек кер кеудені дық қысап.
Балқаш жатыр қыртыстанып мұз төсі,
Кілегейі алынбаған сүт құсап.
Сықпыты осы мұз көлдің,
Сұрғылт тастар жағалауға тізген мұң.
Бүр бітпеген бұталарды менсінбей,
Шықпайды жел маңымыздан біздердің.
Бүрсіз бұта сағынады жыл құсын,
Қыртыстанып мұз боп жатыр күллі ішім.
Сүттей аппақ аңғал күнін аңсайды,
Іртік-іртік іріп кеткен тұрмысым.
Ал сіз күліп тұрдыңыз,
Көптен күткен көктем болар құрбыңыз.
Айтыңызшы, бұған дейін көрінбей,
Қай көшемен, қалай тыныш жүрдіңіз?..
2001.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Домбырам сынған

  • 0
  • 0

Сырласым едің, сен, кешір мені,
Сен, кешір мені, сыңарым.
Сынық көңілім пернесіндегі
Сыңсу-сыңқыл боп тынамын.

Толық

Теңіз, Өлең, сосын... Мен

  • 0
  • 0

Теңіздің тебіренген толқыны — жыр,
Өлеңнің жүректе өшпес өрті — ғұмыр.
Кеш түсе ақ айдынға шақырады,
Сынық Ай, сыңғырлаған шолпылы нұр.

Толық

Сені күттім — нені күттім?!

  • 0
  • 0

Сені күттім — нені күттім?!
Көңілге алаң кірді.
Жетегінде жел-үміттің
жан — жадау, жанар — мұңлы.

Толық

Басқа да жазбалар