Өлең, жыр, ақындар

Романс

  • 03.01.2021
  • 0
  • 0
  • 1153
Нүри Арслановтан

Болсаң да сен жатқа несіп,
Жар болсаң да бөгде жанға,
Мазасыз ой ерегесіп,
Келеді алып осы маңға.
Құспен бірге оянамын,
Таң нұрынан сені көрем.
Сезесің ғой ой алаңын,
Бұл сәт мені кешір, өлең!
Күшті едің, сен не қылған,
Жалындаған от махаббат!
Сен бересің өліге жан.
Өлеңге өріс, ойға қанат!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Шаштаразда

  • 0
  • 0

Жас шамасы жиырмаға жетпеген,
Ана сүті ауызынан кетпеген,
Дәл осы қыз дүниеге келерде,
Тағдыры еш тарыншақтық етпеген.

Толық

Маған қарап тұрдың да

  • 0
  • 0

Маған қарап тұрдың да,
Оның жырын мақтадың.
«Тобықтан бәлем ұрдым ба?!.»
Дегенді ішке сақтадың.

Толық

Жұмбақ тас

  • 0
  • 0

Кәлінде Бурабайдың жұмбақ тас тұр,
Көрініп бірде арыстан, бірде қасқыр.
Біресе жезтырнақ боп үрей алып,
Барласаң сан құбылып тұрған тас бұл.

Толық

Қарап көріңіз