Өлең, жыр, ақындар

Ғафу-Ғафулар

  • 12.11.2015
  • 1
  • 0
  • 5440
Өзім - Ғафу,
Қызым менің - Ғафура,
Екі әріпті
Жалғап тұрған атыма,
Тағы менің
Келді өмірге немерем,
Таусылмайтын ұрпақ жайлы айтуға.
Оның аты - Бақытқызы Ғафура,
Ол қырқынан
Шығу керек жақында,
Шаңырағымда жаңғырады үш Ғафу -
Бұдан артық сыйлық бар ма ақынға?!
Дүниедегі ұлы байлық - ұрпақ қой,
Барлық арман -
Соны сақтап тұрсақ қой.
Өз алдына соның бәрі - несібе,
Тас төбеңнен
Төгіп тұрған бұршақ қой.
Рахмет, тағдыр,
Сенің жомарт қолыңа,
Менің солай
Маржан сепкен жолыма.
Ал, Ғафулар,
Бұйырамын сендерге,-
Тізіліңдер Бас Ғафудың соңына!
Сонда көңілім
Жазғы аспандай аршылар,
Көкірегімнен
Айтылмаған ән шығар,
Өз қанымнан
Өмір жасап, бөлініп,
Жүрегімнен
Тарап жатқан тамшылар.
Жасаңдаршы, Рахатқа тояйын,
Өмірімді өңшең жырмен бояйын.
Бер қолыма,
Ғафураны кішкентай -
Өзімді өзім иіскегендей болайын.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қажымұқан

  • 0
  • 1

Мүлде сирек көк шөбі құба жонда,
Мүлде сирек бір қазақ жатыр ұйықтап.
Айтарсың - деп кейінгі сұрағанға
Беріп кеткен тарихқа атын мықтап.

Толық

Ұлы сөз

  • 0
  • 0

Дүние болса-дағы үйлі-жанды,
Тарсынбай бір-ақ залға сыйды да алды.
Пәледен соғыс деген тазартуға
Құт мекен — әлем атты үйді мәңгі.

Толық

Алатау аясынан

  • 0
  • 0

Салқын самал санаторий
Алатаудың баурында,
Толы екен бір қызға сол үй
Жастық шақтың аулында.

Толық

Қарап көріңіз