Өлең, жыр, ақындар

Көлеңкем ұзын тұрқымнан

  • 12.02.2021
  • 0
  • 0
  • 676
Көлеңкем ұзын тұрқымнан,
Қораш-ау сыртқы сүдiнім.
Шығармай уақыт ырқыңнан,
Түбiне тықтың күбiнiң.
Мен болдым бiлем салдамаң,
Сақал-мұрт ұзын барақы.
Көзiммен көрiп, алданам,
Тағдырым – жұрын, дарақы.
Бояуы қалың қара сұр,
Тартады терең құрдымға ап.
Жоғалған мендiк бар асыл,
Зәумен бір келмес ырғын бақ.
Соңыма түскен құлғана,
Түбіме жетер ақыры.
Тiрлiктi, құдай, бұлдама,
Мен де бiр тәңiр пақыры.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Азғырынды, бәтуасыз сөзге еріп

  • 0
  • 0

Азғырынды, бәтуасыз сөзге еріп,
Кешші жаным, кетіппін ғой өзгеріп.
Менің милау екенімді білген де,
Жадылаған бір жылмиған көз ... көрік.

Толық

Біліп-білмей жасап жаттық сан қадам

  • 0
  • 0

Біліп-білмей жасап жаттық сан қадам,
Қате болып шықты жолым таңдаған.
Санасында ояздығы білінер,
Тым ақжолтай жұрындарың – таң қалам.

Толық

Шымыр, шымыр

  • 0
  • 0

Шымыр, шымыр ...
Миы шыққан батпақтың сыртқы беті.
Ғұмыр – қыңыр.
Дал-дұл етіп ақ жүзін жыртты. Көкі ...

Толық

Қарап көріңіз