Жарық күн – Әділбек Ыбырайымұлы

Құмарымнан шыға алмадым, Жарық Күн,
Шытырманын тірлігімнің жаңа ұқтым.
Тырнап ашып көздерімді қарап ем,
Бір салқындық қабағыңмен таныттың.
Аямашы ақ сәулеңді, Жарық Күн.
Өрем жетпес күрделі іске барыппын,
Пенделерді ес-ақылға жарыттың.
Әлдекімдер киіз басып ақшадан,
Қаперінде жоқ ештеме, қарық тым.
Сен соларды жөнге салшы, Жарық Күн.
Ақпанда аяз кетті өкпемді қарып тым,
Бара алмадық байыбына парықтың.
Әлдебіреу буындырды шындықты,
Көтере алмай мен қолымды тарықтым.
Көмектесші, құдіретті Жарық Күн.
Қарар дейсің қара қылды жарып кім?
Ести ме үнін уға бөккен ғаріптің.
Бұл саясат сайқал қатын секілді,
Көңілі ауса көңіл қосар барып кіл.
Сен де соған бағындың ба, Жарық Күн?!