Өлең, жыр, ақындар

Ұйқылының парқы не ояуменен

  • 09.03.2021
  • 0
  • 0
  • 551
Ұйқылының парқы не ояуменен,
Өлі тәнге оны мен таяу дер ем.
Көзі ашықты ақ нұрлар аймаласа,
Ұйқы қоңыр қоршалар бояуменен.
Уақыт солай бәрін де көшіретін,
Басын қойса,
Қара жер төсіне түн.
Өлімменен өмірді алмастырып,
Тізіп келе жатыр ғой өшіретін.
Білер мынау ғаршының кім мөлшерін?
Тән – топырақ.
Қосады түн мен сені.
Жан дегенің – рухың – ұйықтамайды,
Өйткені ол – Аллаһтың бір бөлшегі.
Жосып кетіп жатады жосып келіп,
Бірін-бірі айыптап осып, періп.
Жан Жаратқан Иеге жол тартады,
Қара жерге денеңді қосып беріп.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қытайда тасыды өзен, сілкінді жер

  • 0
  • 0

Қытайда тасыды өзен, сілкінді жер,
Америка толқын тулап, жұлқынды жел.
Қар жауып, оңтүстікте үсік жүрді,
Ыстықтап Қазақстан жыртылды кер...

Толық

Пәктіктің танып білмей биіктігін

  • 0
  • 0

Пәктіктің танып білмей биіктігін,
Дүміне табынады иықтының.
Жіберер арсыздыққа айырбастап,
Құшағын оттай болған сүйктінің.

Толық

Бәрі де қалады

  • 0
  • 0

Қалады думан дүние,
Білдірмей уақыт ұрлаған.
Қалады
сарай, тағың да,

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар