Өлең, жыр, ақындар

Толқын

  • 10.03.2021
  • 0
  • 0
  • 810
Дүние – толқын, бетіндей ол теңіздің,
Бірінен соң бірі жатқан ұласып.
Әмірімен Аллаһ деген Иеміздің
Кетер бәрі көкжиек пен қыр асып...
Дөңбекшіген, аунақшыған ақжалдар,
Аспандата ақ маржанын шашады.
Қайда Бұхар, қайда Абай, Мағжандар,
Майқы би мен қайда қазақ Асаны?!
Толқындардың шым түбінде мың ғажап,
Көзің жетпес көрінбейтін қараңғы.
Жел соққанша былқ етпейді бұл қазақ,
Бір қозғалса батырады қараңды...
Дүние – толқын, жалған бәрі, қас қағым,
Жалғастырған адамзаттың тізбегін.
Біз барамыз жүректе үрей, баста мұң,
Күнде сезіп келе жатқан күз демін...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Аспан асты

  • 0
  • 0

Ойларым мақсат еткен тірліктегі,
Қаншама қамшы бастым, бір бітпеді.
Ғұмырдың қырық жылын қыр асырдым,
Сонда да жұрттан асып, білдік нені?!

Толық

Басыңа неше түрлі сұрақ берер

  • 0
  • 0

Басыңа неше түрлі сұрақ берер,
Кедейлік – нағыз сынақ, шын-ақ төнер.
Байлық та ер жігітке бір соғады,
Иманын талқыға сап, сынап көрер.

Толық

Ықылас пен ихсан

  • 0
  • 0

Әр амалда болу керек ықылас,
Сәулеленсін ниетің де ып-ырас.
Ризасы үшін ғана Аллаһтың
Тірлік етіп ізгілікке ұшырас.

Толық

Қарап көріңіз