Өлең, жыр, ақындар

Намыс оты лапылдап өзегімнен

  • 10.03.2021
  • 0
  • 0
  • 645
Намыс оты лапылдап өзегімнен,
Өн бойымды күйдірсе жалындатып.
Қайтіп қана қорлыққа төземін мен,
Жарқ етпеген өлім ғой жанып жатып.
Өктемдік пен төзбеймін жолсыздыққа,
Оспадарлық көрсетсе, кектенемін.
Есе кетіп, қор болдық онсыз қыртқа,
Бейпілдерге «тоқтат сен» деп келемін.
Қыңыр сөзді жек көрдім, көтермедім,
Ыза басқа тебеді қаным керіп.
Кім біледі мен де асып кетер ме едім?
Түсіреді сабама Сабыр келіп.
Күйдіргенде жүректі намыс қарып,
Ұмытамын шатынап өзімді-өзім,
Ымыраның ауылы алыс қалып,
Найза ұшқындар ойнайды көзімде мың.
Білмегендей бейсауат қала алмаймын,
Жәбірленген пендеге жақтасамын.
Сонсоң барып иманға алаңдаймын,
Өртенгенде ұяттан ақ бас арым.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Осы жол

  • 0
  • 0

Ақиқатты талдап алған бастапқы,
Осы жолда қаншалаған бас кетті.
Әз аналар арманына жетпеген,
Боздақтарын жоқтап, қанша жас төкті.

Толық

Күн нұрынан күнде ерте қуаттанып

  • 0
  • 0

Күн нұрынан күнде ерте қуаттанып,
Көк аспаннан көңілге шуақ тамып,
Жан қалауы жамырап жақсылыққа,
Шұрқырайды жылқыдай суат барып.

Толық

Аллаһқа тәубе

  • 0
  • 0

Аллаһқа тәубе,
Шүкірлігім жүректе,
Жанар шіркін қайта жанбас бір өшсе!
Сынақ күнім сынап болып сырғыды,

Толық

Қарап көріңіз