Өлең, жыр, ақындар

Өзгелердің миын шұқыр кездікпен

  • 10.03.2021
  • 0
  • 0
  • 738
Өзгелердің миын шұқыр кездікпен,
Ақымақтан құтылмадық, ездіктен.
Жүрегімді жирендіріп қырттығы,
Тікен болып қадалады сөз біткен.
Өзін-өзі ұлы санап лағады,
Қалықтайды жерге тимей табаны.
«Сері де өзі, әнші де өзі» жар салар,
Қойып алған толық балл мен бағаны.
Қалжыраған ақынсымақ қарттарым,
Шеттеріңнен болып жүрсің нарт бәрің.
Қаратауда бір жықсаң да әкемді,
Ойлатпай ма ұлы дүбір арттағы үн?!
Сөздері лас, ойлары бар бықсыған,
Бар пиғылын нәпсі жайлап, лықсыған.
Азғындаған ағалар жүр арада,
Ілесем деп менің де көп іс, күнәм.
Тағдырына таба алмаған тиянақ,
Сөзі шірік, «қыздар қайда, құй арақ...».
Өнегесіз, берекесіз тірлікпен,
Мылжың «жазғыш» – уақытқа қиянат!


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жүрегіңді тыңда

  • 0
  • 0

Өмір мәні – шұғыла мен түнек түн,
Сынақ алаң тіршілікте түлеттің.
Ғажайыпты сыйдырыпсың бір Аллаһ,
Ішіне әкеп жұдырықтай жүректің.

Толық

Шексіздікті іздеу

  • 0
  • 0

Аспан түбі болмаған, шектелмеген,
Жетпес ешкім жол-сапар шеккенменен.
Мәнін әлі білген жоқ мәңгіліктің,
Бұл адамзат өзінше тексергенмен...

Толық

Мүкамалға толы емес

  • 0
  • 0

Мүкамалға толы емес,
Қора-қопсы, үй-малым.
Жүрегім мұз-тоң емес,
Бар байлығым – иманым.

Толық