Өлең, жыр, ақындар

Сабыр, сабыр

  • 10.03.2021
  • 0
  • 0
  • 2008
Сабыр, сабыр, тыныштық бер жүрекке,
Лақтырылуға ілінсем де күрекке.
Сойған адам тілгілейді, іреп те,
Оған бола рухыңды жүдетпе.
Иә, Дәуке, мадақ сөзге құлағың
Үйір болып, биіктеген тұрағың.
Өмір деген кейде саған безбүйрек,
Маңдайыңнан сипай бермес, шырағым!
«Асекеңнен аспайсың» деп мұқалтып,
«Ал, Жәкеңе жетпейсің» деп жұқартып.
Түңілдіріп жібереді түртпектеп,
Қалмағандай көз алдымда ұтар түк.
Сөзім зая, ойым өтпей осы күн,
Санасына жетпей жатыр кесімім.
Жат пиғылмен тыжырына қарайды,
Өлеңімнің ашпай тұрып есігін...
Жыр жұға ма, сөз өтер ме, дари ма ән,
Мынау пенде, мендей құлды тани ма?
Жазғандарым – Жаратқанға мінәжат,
Көктеткенім көкіректен – ар, иман.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Заманға мынау қарашы!

  • 0
  • 0

Заманға мынау қарашы!
Әке мен бала жауласқан,
Қатын мен байы дауласқан,
Көрініп тұрған байлығы,

Толық

Адамдарша

  • 0
  • 0

Мендегі бар қасиет өзіме тән,
Басқалардан ауысып қонған емес.
Ойлайтыным, сөздерім өзім айтқан,
Басқаныкі ешқашан болмақ емес.

Толық

Дүние қарайтындай...

  • 0
  • 0

Көркем сөзге, иманға селт етпейді,
Өнегелі өлеңді ертек дейді.
Жұдырыққа сыйынып бас иеді,
Боксшының жік-жігін бөлшектейді...

Толық

Қарап көріңіз