Түсініксіз – Табиғат Абаилдаев

Зу-ылдап құлады жұлдыздар,
Жер-ана үстінен көр қазып.
Денемнен сылынып сүйектер
Менде ұштым ғаламға тым өзге:
Сөзіммен тұрманы ерттелген,
Жыл бұрын құрлыққа серт бергем:
«Көлеңкем соңымнан ерсін деп,
Шашылған сүйекті көрсін деп,
Жүректен бөлініп, сүйегі мерт болған
Бейбақтың мәйітін -
Шалтаудың басына көмсін деп...
Қолынан келсе егер адамдар
Мен құсап жүрексіз өлсін деп»
Ауа тар, кеңістік жолында келемін -
Ұшып мен,
Қара Жер Құрбаны бітімі бөлектеу -
Тек еттен жаралған -
Түсік пе ем...
Мен жердің ауасын жұтқанмен -
Жұмағын бокалға толтырып ішіп пе ем...
... ай тұсы аялдап...
Тұрғанда маңдайым нұрланып,
Сәулесі сөнген тым сәл ғана ұшқынмен-
Ақ Шолпан қарайды Ұрланып.
Ұшқынын көргенмен жарықтың -
Түнекке тығылып алыппын...
Түнекке рең беріп күліп күн,
Тұтатты шылымын үміттің.
Осы сәт... тек түнде...
Көк жүзін шарлайтын.
Білгіштер -
Телескоппен барлайтын.
Андромеда жиекте жарқ етті -
Болбырақ боз сұлбам болбырап -
Жанарым жалт етті.
...пенделік болмыспен қымсынбай -
Өзгеше ӨЛІМГЕ құлшынбай -
«Адамды емес еш -
Өзіңді сүйем» деп сыбырлап -
Тіл қаттым.
Темірдей тот басқан -
Жүректің бүлкілін тыңдаттым...
... тұрпаты өзгеріп тіпті «оның» -
Жауабы қатқылдау шықты оның:
«Сөздерің сілкіді жүректі мендегі -
Бойымды бөлек күй баурады, меңдеді -
Бірақ та, ғафу ет, сүймеймін,
Сүйексіз, тірейтін тиексіз пендені!»
... жыладым сол кезде-
Көзімнің маңайын шық басып,
...естуім бойынша -
Сүйегім алыпты жер құшқан -
Кометамен жұптасып...