Өлең, жыр, ақындар

Шын жылап көріп пе едің ғұмырыңда

  • 15.04.2021
  • 0
  • 0
  • 1102
Шын жылап көріп пе едің ғұмырыңда,
Айналып қасіреттің шығырында.
Өзіне шақ қайғысы болады ғой,
Ақылы тайыздың да, ұлының да.
Қызық күн тоса бермес ұдайы алдан,
Кей кезде шытынайды шынайы арман.
Сондайда мұң сіміріп, қысылмай-ақ,
Жақсы да адамша бір жылай алған!
Мұң деген тағдырыңның бір өлеңі,
Сонымен табылатын жүрек емі.
Ағыл-тегіл жаңбырдан соңғы жердей,
Шын жылау – жан дүниеңнің түлегені.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Генерал Жеңісбай Сұлтановқа

  • 0
  • 0

Ар алдында адалмын ба өзі мен,
Қарайыншы сырт адамның көзімен.
Талай нәрсе сіңіп еді санаға
Көпті көрген генералдың сөзінен.

Толық

Жұғып қалып помадаң

  • 0
  • 0

Жұғып қалып помадаң,
Қысылдым-ау терлеп тым.
Ойың болып қалаған
Күліп-күліп сен кеттің.

Толық

Әбу Насыр Әл-Фараби

  • 0
  • 0

Дүниенің тылсымын,
Қара жердің ұршығын,
Ұқтырдың-ау пендеге,
Көк аспан мен Күн сырын.

Толық

Қарап көріңіз