Өлең, жыр, ақындар

Шашу

  • 16.11.2015
  • 0
  • 0
  • 6140
Қазақстан - менің туған анамсың,
Өзгеде жоқ, өзімде бар даласың.
Кеңдігіңмен, молдығыңмен момақан,
Ақыл, сабыр үлестірген данамсың.
Қазақстан - ғажапстан жер дүлдүл,
Болашаққа самғап ұшқан сен бір жыр.
Ол таусылмас, ол сарқылмас өзіңдей,
Оны талай жырлап өтер ер бұлбұл.
Қазақстан деген жалғыз сөзбенен,
Салмақтырақ тарта берем өзгеден.
Ең шетіңе қойып қойған белгіңдей,
Жолаушыға сені іздеген кез келем.
Бір сәлемге атын түсіп беретін,
Қайран біздің бабалардың заманы-ай.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Күзгі моншақтар

  • 0
  • 0

Өліп, қурап құлаған жапырақтың
Денесінде ойнайды жарқырап күн.
Ең соңғы рет аймалап нұр тіршілік,
Жөнелтпекші астына топырақтың.

Толық

Солдат ұлы

  • 0
  • 0

Кездесіп сәлем берді сәби Айтпай
(Адамның бір бақыты бала емес пе?)
Кешегі қанды ұрыстан қалған қайтпай,
Досымды әлсін-әлсін салады еске.

Толық

Ғали Ормановқа

  • 0
  • 0

«Бүркітті» шыңның басында
Кезіккен кетпес естен күн.
«Баянжүрек» басында
Бақытты сағат кешкен күн.

Толық

Қарап көріңіз