Қысқан кезде жан-жағымнан

Қысқан кезде жан-жағымнан,
Қайғы ауруға ем де қонбай.
Қолды жайып жалбарынғам,
Жайымды ұғар пенде болмай.
Көзден қаным аққанда да,
Бар дүние мұз, керең боп.
Жалғыз дірдек қаққанда да
Ешкім мені іздеген жоқ.
Үміт көлін жағалаған,
Бал құрақты бұлақ едім.
«Баласына қарамаған,
Қылмысты» боп шыға келдім.

---