Әкемді де жалмаған – Әбілда Аймақ

Әкемді де жалмаған,
Шешемді де жалмаған,
Бұл өмірде маған да
Титтей орын қалмаған,
Қай жеріңді малданам?
Әкем де опа таппаған,
Шешем де опа таппаған,
Қыл көпірдің үсті еді,
Менің жолым аттаған.
Мен ем жалғыз жапырақ,
Түйсініп кім тоқымақ?
Жалынбайтын тіріге,
Тәкаппар жан ақымақ,
Бауырыңа ал, топырақ!
Тіршілікте бәрі де өш,
Жалғыз адам жарым ес.
Бүкіл тамыр қурады,
Қане бақыт, қане үлес?
Қу жүрегім, сен енді
Қабірімді жарып өс!
Титтей опа таппаған
Қай ісіме мақтанам?!