Толған ұры, толған өсек, қапыл үн – Ақсұңқар Ақынбаба

Толған ұры, толған өсек, қапыл үн,
Сатылмайтын қалмайды ешкім жаныңда.
Жүреленіп, қозғала алмай отырмын,
Қорқынышты ғасырымның алдында.

Құйшы, жаңбыр,
Сыбыр-күбір тал қайың,
Көрдім көлден қаны қашқан өңімді,
Енді ешқашан тыншымайтын жайдамын,
Мен де ұмытам
Мені ұмытқан елімді.

Қаралады қасиетті сөзімді,
Табалады көтертпестей көзімді ,
Жүректері тілім-тілім тікенек,
Тілектері құртып тыну өзімді.

Алай-дүлей ағып жатқан өзенге,
Қарап тұрмын, оны өзен сезер ме?
Бір аппақ құс ұшып барад әуелей,
Мен сияқты бара жатқан өзге елге.