Жасыл жапырақ – Ақсұңқар Ақынбаба

Жасыл жапырақ,
Сырласпаппыз біз көптен,
Қоғам мынау қалды адасып ізеттен,
Адам қалмай, сене алатын бір сәт те,
Сені іздедім,
Ұқшы мені құшақта...

Сары гүлдер өңімізді ашады,
Екеуіміз жап-жасыл боп тұрған соң,
Толқындардың даусы моншақ шашады,
Қызыл-жасыл кемпірқосақ туған соң.

Жасыл сырға оранған гүл жастығың,
Әділет пе,сарғайғаны күні ертең,
Келе сала, бастайтұғын қастығын,
Күзді қалай кешіре алам жүрекпен.

Жазға ғана жарасатын келбетің,
Әлде, күздің қаламадың сүйгенін,
Әлде, өзіңнің қадіріңді өрнектім,
Білдіргің кеп, сары түске жиі ендің.

Соншалықты қысқа шыққан жастығың,
Көктем сайын ораларын тіріліп,
Айтшы маған, күз бен қыстың қастығын,
Екеуіміз жеңетіндей бірігіп...

2015 ж.