Кеңес жауынгерлеріне
- 0
- 0
Ызғарлы қыстың желінен,
Ауыздан шыққан лебіммен
Жырымды күйлі пернеден
Немерем, балам, шөберем
Сүйінбайға
Сүйеке, сүйенішім, өнерпазым,Әйгілі ақылгөйі желді сөздің.
Әкежан, сен де тіле, бата берсін,
Балаңа өлең қонып, атақ ерсін!
Батаңды маған бер, әке,
Тіліме менің ер, әке!
Жапаның ұлы ақын боп,
Жақсы істепті дер, әке!
Домбыра алып сөйлейін,
Күнде жасап мереке.
Мерекелі болған соң,
Елде болар береке.
«Ұрлық түбі - қорлық» деп,
Болармыз құр келеке.
Пікірлер (10)
Пікір қалдырыңыз
Кедей күйі
- 0
- 17
Ұзынағаш, Қаратас,
Қалқабайдай қайран жас.
Бекеттен нан қоймайды,
Жалаң аяқ, жалаң бас.
Тезекбай туралы
- 0
- 0
Жігіттер, не дейсіңдер Тезекбайды?
Тепкізген күрең атқа жирен тайды.
Не үй, не түз шаруасын ойламайды,
Не деп атаушы едіңдер осындайды.
Келес Қанатбек
Жақсы өлен бірақ сөзін калай орындау керек екенін білу өте қиын
махаббат
иә
Алем
''Жапаның лы ақын боп'' емес, ''Жапаның ұлы ақын боп'' болады ғой
дария
лы деп турган жок ұлы деп тұр если что
Салтанат
керемет
Аноним
Нешинши жылы жазылды бул олен?
Сара
Маған ұнады керемет
Е.Нұрсезім
Сүйінбай өзінің ұстазы болған,сол үшін осы өленді жазған ба?
Н.Балым
Не жазам
Димаш Қ
Уау, Жамбыл Жабаевтың 'Сүйінбайға' өлеңін оқып, көңілім көтерілді! Сүйінбайды 'сүйенішім, өнерпазым, әйгілі ақылгөйі желді сөздің' деп мадақтауы – қазақтың ұстаздық дәстүрінің жарқын көрінісі ғой. Жас Жамбылдың 'Батаңды маған бер, әке' деп тілеуі, өлең қонып атақ ерсін деген арманы – жүрекке жетеді. 'Домбыра алып сөйлейін, Күнде жасап мереке. Мерекелі болған соң, Елде болар береке' деген жері әдемі! Соңында 'Ұрлық түбі - қорлық' деп мораль қоюы – Жамбылдың даналығы. Сүйінбай мен Жамбылдың байланысы, ақындық жолдың жалғасуы осындай өлеңдерде көрінеді. Рахмет, Жамбылдың өлеңдерін көбірек жариялаңдар!