Сұраншы батыр
- 0
- 14
Ақ домбыра қолға алып,
Ай мен апта толғанып,
Жылға құйған теңіздей,
Жырдың селі тасқындап,
Сүйінбайға – Жамбыл Жабаев
Бұл бетте «Сүйінбайға» атты Жамбыл Жабаев жазған өлеңнің мәтіні толық жарияланған.
Сүйеке, сүйенішім, өнерпазым,
Әйгілі ақылгөйі желді сөздің.
Әкежан, сен де тіле, бата берсін,
Балаңа өлең қонып, атақ ерсін!
Батаңды маған бер, әке,
Тіліме менің ер, әке!
Жапаның ұлы ақын боп,
Жақсы істепті дер, әке!
Домбыра алып сөйлейін,
Күнде жасап мереке.
Мерекелі болған соң,
Елде болар береке.
«Ұрлық түбі - қорлық» деп,
Болармыз құр келеке.
Әйгілі ақылгөйі желді сөздің.
Әкежан, сен де тіле, бата берсін,
Балаңа өлең қонып, атақ ерсін!
Батаңды маған бер, әке,
Тіліме менің ер, әке!
Жапаның ұлы ақын боп,
Жақсы істепті дер, әке!
Домбыра алып сөйлейін,
Күнде жасап мереке.
Мерекелі болған соң,
Елде болар береке.
«Ұрлық түбі - қорлық» деп,
Болармыз құр келеке.
Келес Қанатбек
Жақсы өлен бірақ сөзін калай орындау керек екенін білу өте қиын
махаббат
иә
Алем
''Жапаның лы ақын боп'' емес, ''Жапаның ұлы ақын боп'' болады ғой
дария
лы деп турган жок ұлы деп тұр если что
Салтанат
керемет
Аноним
Нешинши жылы жазылды бул олен?
Сара
Маған ұнады керемет
Е.Нұрсезім
Сүйінбай өзінің ұстазы болған,сол үшін осы өленді жазған ба?
Н.Балым
Не жазам
Димаш Қ
Уау, Жамбыл Жабаевтың 'Сүйінбайға' өлеңін оқып, көңілім көтерілді! Сүйінбайды 'сүйенішім, өнерпазым, әйгілі ақылгөйі желді сөздің' деп мадақтауы – қазақтың ұстаздық дәстүрінің жарқын көрінісі ғой. Жас Жамбылдың 'Батаңды маған бер, әке' деп тілеуі, өлең қонып атақ ерсін деген арманы – жүрекке жетеді. 'Домбыра алып сөйлейін, Күнде жасап мереке. Мерекелі болған соң, Елде болар береке' деген жері әдемі! Соңында 'Ұрлық түбі - қорлық' деп мораль қоюы – Жамбылдың даналығы. Сүйінбай мен Жамбылдың байланысы, ақындық жолдың жалғасуы осындай өлеңдерде көрінеді. Рахмет, Жамбылдың өлеңдерін көбірек жариялаңдар!
Аяна. А
Уау, Жамбыл Жабаевтың 'Сүйінбайға' өлеңін оқып, көңілім көтерілді! Сүйінбайды 'сүйенішім, өнерпазым, әйгілі ақылгөйі желді сөздің' деп мадақтауы – қазақтың ұстаздық дәстүрінің жарқын көрінісі ғой. Жас Жамбылдың 'Батаңды маған бер, әке' деп тілеуі, өлең қонып атақ ерсін деген арманы – жүрекке жетеді. 'Домбыра алып сөйлейін, Күнде жасап мереке. Мерекелі болған соң, Елде болар береке' деген жері әдемі! Соңында 'Ұрлық түбі - қорлық' деп мораль қоюы – Жамбылдың даналығы. Сүйінбай мен Жамбылдың байланысы, ақындық жолдың жалғасуы осындай өлеңдерде көрінеді. Рахмет, Жамбылдың өлеңдерін көбірек жариялаңыздар