Жанып тұрып бір өлең оқыр едім мен оған

Жанып тұрып бір өлең оқыр едім мен оған
алып келіп қаладан, не суырып санадан.
Оқыр едім, әттең-ай, оқыр едім — ұқпайды,
жырды ұқпайтын кісіден махаббат та шықпайды.
Ойлануға үйретіп алса нетті сәл сілкіп,
көрік берген "тәңірім" кірпіктерін шаншылтып!
Сыңғыр берген тіршілік сырын бермей оқсатты,
күлкі берген табиғат мұңын бермей тастапты.

---