Кездесу – Исраил Сапарбай

Көңілімді сендіріп келетінге,
Сені күтіп көп тұрдым жел өтінде.
Тұғырында дəл мендей тұнжырайтын
Теңізшісін аңсаған кеме түнде.
Қарауытып Қаратау қойнаулары,
Боз биедей бозаң Ай сайға аунады...
Тағат таппай көңілім тыпыршиды
Жамбы тұяқ жүйріктей байлаудағы.
Жел желікті
сыналап таудан ескен,
Жамырайды жұлдыздар жауған, өшкен.
Қарауытқан Қаратау түн қойнында
Қара орманнан аумайды қаулап өскен.
Түн тұнжырап,
несі екен түнергені?
Кешіктің-ау,
əлде анаң жібермеді?
Əлде саған кездесіп қалды ма екен
Ауылдың бір қылжақбас жүгермегі?..
...Кешіктің-ау,
Неліктен?
Білер ме еді...