Қараша

Желігі – Жаз,
Елігі – Наз,
Дерті – Өлең,
Еркі, көркі елден ерек еркем ең...
Жас тамбасын кірпігімнен десем де,
Аспандасың,
Амал қанша,
Жер төмен.
Аспандасың...
Ақша бұлтта мекенің.
Аллаға аян жете алмасым, жетерім.
Желікпейді баяғыдай көңілім,
Жел үптейді желбегейдің етегін.
Алатаудың ұшарына сəлде орап,
Алматыда енді өспейді алма бақ.
Аспан мен жер ауырсынбай салмағын,
Қауырсындай қалықтайды қар-қонақ.
Алатаудың ұшар басы заңғар-ау,
Алма бағы Алматыға арман-ау...
Қауырсынның жалғыз талын қарманып
Қара жерге қайтсаң етті, қарғам-ау?..

---