Гүласыл – Исраил Сапарбай

Жақсылар көзін жұмбасын,
Жаманға күнің түспесін...
Жүрегің сенің, Гүласыл,
Махаббат уын ішпесін.
Жаратқын, мейлі, жаратпа,
Тосыннан келіп толғағы,
Тартылар алуан тарапқа
Тағдырдың тарам жолдары.
Қайсысын қалап, таңдарсың?
Қинар да бəлкім бұл сұрақ.
Үзілген жіпті жалғарсың,
Өшпесе көзде нұр, шуақ...
Күзің бар алда...
Қыс та бар
салмағын салар жанға ауыр.
Ұйқың да қанар,
Түс тарар...
Таңың да атар талмауыр.
Басарсың қыста қарды аппақ,
Көктемде гүлді кешерсің...
Жақсының атын ардақтап,
Жаныңды жайып төсерсің.
Төсекте, бəлкім, жұлмалар
Төзімге көнбей ғашықтық.
Кездерің келер мұңданар
Көзіңнен ыстық жас ытқып.
Қуанарсың да гүлжайнап,
Өмірің тартса өрге көш.
Адамға арман мұндай бақ
Аспанда жүрер,
жерде емес...
Ізіңді жауып жас шалғын,
Жүзіңді жуар жаңбырлар...
Бір күні мынау аспан, Күн
Қош айтып саған қол бұлғар.
Мұңайып бақта гүл қалар
Ерніне боп-боз тамшы іліп.
Өкінер өксіп жылғалар,
Жапырақ жерде жаншылып...
Бұлт көшер..,
Шуақ, нұр құяр
жалғанда жəми іңкəр Күн.
Қырқада сонау қылтияр
Жүрегіңе ұқсап бір тал гүл...